" نطفه غم "

دِلُم از دَست دُنیا خَستَه بُودِن
دِلُم وا نُطفه غم بَستَه بُودِن

کَسی مِثل مِه مِحنَت اینَدیدِن
گُلُن ماتم از عِشق اینَچیدِن

رَفیکُن عَزیز اِی هَمتَبارُن
خُدا هیچ وَخت نَکُنت از هَم جُدامُن

پَسینُن لُو تیُو ما رَفتَه گازی
وا یَه هوتابِلا مابُودَه راضی

کُجا رفتِن شُوُنِ سَرخُون و ایسین
غم و شروَند و بارون تو کـَرگین

دِگـَه اون روزُن هیچوَه نِتاتِن
مِه بیهودَه ای عزیزُم آواز اَخُونُم

شاعر : ابرهیم منصفی

.

چوک شغو

گازی زار 2

موسیقی زار یکی از موسیقی هون مخلی ما جنوب ایرانن . در مراسم زار از سازون گوناگونی استفاده ابوتن که یکی از اون سازهون تنبورن که فقط توسط بابا زار یا شخصی که او اجازه ادیت نواخته ابوتن. مضرات که سازین از شاخ گاو یا همو گوسفندی که برای اجرا مراسم کربونی شکردن ساخته بودن . اهنگ خون که اهنگین با ضرباهنگ تند که زمونی که خون اواردن اجرا ابوتن و جزئی از موسیقی زار به حساب اتات. ار و نوبان ریشه ایشه در منطقه هون نوبیان و یا نوبان که جنوب مصر و شمال سودان در بر اگنتن و تا اتیوپی یا حبشه سابق ادامه ایشه، منطقه گسترده این که در گذشته مهد تمدن بودن و تاثیر زیادی در شکل گیری تمدن مصر باستان و کشورهای پیرامون ای بودن

ریشه ای مراسم بر اگرده به کشور مصر و منطقه هون پیرامون اون که قبل از اسلام خدایانی هسترن بنام ازوزار که مردم هر ساله قربانی شاکه و براش مراسم اجرا شاکه که این مراسم شمال موسیقی و رقص هسته که در مناطق رواج ایشسته.

بعد که اسلام در منطقه هند و اجبار مردم به پرستش خدایکتا و الله بو اجرای مراسم ازوزار منع بو و مردم این منطقه با تغییر شکل مراسم و تغییر نام به زار رنگ و روی اسلامی شودا بهش و ای باعث بو که تا الان زنده نگه داشته بشد.
اجرای مراسم زار در شمال افریقا بخصوص در مصر یه صورت گسترده رواج ایشه .
البته در حال حاضر در مصر مراسم زار بودن بشته محافل زنانه که زنون باری خلاصی از فشار روحی و تنش هون اجتماعی ارن سمت ای محافل تا با رقص و خستگی هون روحی و روانی از جسم خو دور کنن .
و اما اجرای اون در کشور خومو : احرای مراسم زار در هرمزگان و بوشهر هنوز اصالت و قدیمی بودن خوش حفظ ایکردن ولی نوبان برای حفظ و بقای خو شکل اسلامی به خود ایگفتن و اشعار مذهبی هم تو مراسم اگن
...
اِحسان رمضانی

چِل چل هُو لُو تِیو

سَرِ شُو چِل چل هُو لُو تِیو چکَه خاشِن

مائی نِشپیلی خاشِن ،

رو شُونَه کَندِر چه خاشِن
رو خاکِ بندر چه خاشِن

صُحب اَبو ت ، اَفتو اَتات رو پَنگ مُغ جا بِگرت
بَپ ما یا علی اَگیت مائی اَ مُشتاه بِگِرت
پا بَ یا حَمله بِگیم ُو دِل وا دِیریا بِزَنیم
مُوج هِمَت تُو نگا مُون رنگِ فردا بِگِرت

گَل اَنُو گازی اَ نُو ، روز اَنُو روزی اَنُو
دِیریا خاطرت شَواتِن دِل بِزن وا دلِ هُو

ای هَمی هَنُو خاشِن اَلَنگَچی دُو دُوَکا
شُونه وا شُونه یِ هِمَت لُو تیُو چوکَلَکا


عکس: محمد امین نجفی زاده

بِریمک تُو سَفَر گِتَر 2

ناخُد اِیسُف و بِریمک تُو سَفَر گِتَر (کسمت دوم )
همطو که بریمک شاخ دو تا کهر ای گناشته و بالا ای برده بی کهره تا اَفسر ناوچه انگریزون بگینن ، اوشون از جهاز ما فاصله شُو گِ
نَزیک ظهر بی بندرگاه دوحه رسیدیم ولی ناخدا ای ناواسته کبل ساعت سه جهاز ما تابُک بکنت ، ساعت سه اکثر مامورون و شرطه ون شَ ره وا لَهرون فکط چنتا ناتور امونن اجا ،،ساعت سه و نیم تابک مو که و ناخدا دستور ایدا کهرون اَبُن خَن بَ رو سطحه بیارن تا زود ته پیاده شو بکنن
ناتور ون اجازه شو نادا کهرون زیر بکنیم شون اَگُ الان همه رهتن وا لَهرون ولی ناخدا ول کُن نبو و ایگُ ای بار نین کَهرن و چار روزن رو دیریا هُوی و نَه دنگی شو نخاردن اَگَ تا صباح داخه جهاز بشن نصف شون تلف اَبن ولی ناتورون گوش شون بدهکار ای گَپ ون نَهسته ، ناخدا که ایدی اتوکان ، جدی و محکم اِیگُ اگَ کَهرون تلف بودن گناه شون گردن شمان و جواب رضوانی خوتون هادیت ای کهرون همه سفارش رضوانی ن ،ناخدا دگه چیزی ای نَگُ تره جهاز حرکتی که ، هنو چَن کدم نرهته که دوتا ناتورون وا دُو خوشون بی ناخدا شُ رَسوند و شُگُ بَ یَ شرط کهرون زیر بکنی که پشت گمبرک شُو ببری و تا صباح خودتون مواظب کَهرون بشی و کسی اجازه ای نین اَ محوطه گمبرک برت صحرا ،بی همه کَهرون شُ برد پشت محوطه گمبرک و سه تا اَ صاحبون کهرون و طیفه ون علی فرج مشغول واردن هُو بی کهرون بودن . ساعت شش پسین هسته که صدای بُنگ مغرب اَ مَجد بُلَن بو و هوا تَهار شَ بو ناخُدا بی طیفه ون علی فرج اِیگُ آ مَجد ندیدئی و بی مناره مَجدی که پیدا هسته اشاره ایکه ، و اِیگُ ای مَجد غُلُم عباس گراشی ن اجا که رسیدی بگه ناخدا اِیسُف بی ما ای رَستادن و گَشت ای شخص نَکردیم خودی یا شاگردی بی شما وا لهرون طیفه ون تون ابرن ، ربع ساعت راه بشته نَن تا نُونوائی تو راه وا کسی گپ مزنی ایجا به بعد خارج از محوطه گمرک ن
شما هم کارگری که بعد کار وا لهرون نَرهتئی ، متوجه منظورم بودی؟؟
هر چارتا وا ناخدا خداحافظی شو که و ناخدا در اخر ایگُ اگَ دمبال کار و موفکیتی بایَ کلیز و تلاش تُون بشت سرتون بالا بُگناری و اَ کسی مترسی ایجا همه غریبن و دمبال کار هُندنگ اَگ بی غُلُم عباس تُو دی سلامی برسانی و بش بگی ناخدا صباح اتات مغازه ت
وختی اوشون خداحافظی شوکه و رهتنگ ناخدا هُند داخه جهاز و جاشوون شن ون زیر پا کَهرون داخه دیریا شُ رخته و جهاز شُ شوشته ، وا هُندن ناخدا جهاز اَ فرزه جدا بُو داخه بندرگاه لنگری کَردوند نسیم خنکی اَ رو هُو شَ هُنده و ناخدا اِیسُف مشغُول خُوندن نماز هسته که صدای بع بع کهری بُلَن بُو !! ناخُدا همیشه نمازی نیم ساعت طول شَ کشی ولی ده دکیکه نَبو نمازی تمُونی که و با صدای بُلن جاری زه بریمَک ، جوابی ای نَشنوت و دوباره جاری زه بریمَک کم جائی ؟؟ یتا اَ جاشوون ایگُ بریمَک نماز نخوندگ ناخدا وا عصبانیت ایگُ مگه نماز تراوی نَخوندگ که ای همه طولی دادن ! چَن دکیکه بعد بریمک بی خودی بَ ناخدائی رَسوند و اِیگُ جارُم اتزه ؟؟؟
ناخدا : هُو ای صدای کهر اَ کم جا نَ هُندنگ دگه چه کلَکی اتزدی
بریمَک : بعد ای که کمی ساکت بُو اِیگُ هُو نه گُوش مه هم صدای بع بع اَشنوتن چار روزن بع بع 1200 کهر شُو و روز تو گوش مُون بودی وا ای زودی ای صدا کله مُون خارج نابوت !!!
ناخدا وا عصبانیت اِیگُ حیا بکن دُرست جواب هاده
بریمک ای دوفه وا صدای بُلَن بدون ایکه اَناخدا بترست خیلی جدی اِیگُ همیشه رسم ای بودی که صاحب مال تو سفر دوتا اَکهرون هادنگ بی جهاز که تو راه خوراک درست بکنیم و شُو ون کباب بزنیم ولی ای کَلاش ون هیچی که شوندا هرچی ماچله جهاز هم هسته شُ خارد مه هم عصبانی بودم دوتا اَ کهرون نَ بُن خَن زَفت اُمکه و حلا شما که ناخدائی یَ لحظه خدائی بکن و بگه ای کار اُوشون درسته ؟؟؟
ناخُدا دگه ای نَتونست خنده خُو بگنارت و همطو که خنده شَ زه ایگُ بریمک بره بیار شون بالا هُو شون هاده یتا امشو سر ببری بی کباب و صبا هم وا هَواری گوشت تلافی ای چَن روز در بیاری بالاخره مال ادم بخیل یا گرگ ابَت یا بریمک

هوا خنک بوده و بوی کباب و نسیم شمال بی همه سرحال ای وارده اسَمُن هم غَرک استال بُوده

سَفر نزدیک اتکرد رفتی ای عزیزُم ، رو بَ گتَر اتکرد و رفتی عزیزُم ... ای صدای بریمَک هسته که شَ خوند و باکی جواب شو ادا صدای برخورد موج ون وا بندنه جهاز و صدای دُهل و تومپک بریمک و چاکه جاشون تو خلوت شُو داخه هوا ای پیچید
سفری دگه بَ پایُون رَسی ، شُو چادر سیا نَ سری کَشی تا همه زیری بُخُووِِِِِِِن و خسته ای سفر اَ جُن در بکنن ، جهاز زندگی بریمَک ، ناخُدا ایسُف ، علی فرج و غُلُم عباس گراشی خیلی سالن هُوزاری بلند ایکشیدن بی دیریا ون گَپ پیش نَرهتنگ ما هم بعضی وختون سِنگار اوشون ابیم کصه ای خاش از ادم ون پیشتری بی شما اَگیم

نویسنده : گلشن سورو (ناخُدا)
برگردون بی بندری : Genow

رضوانی : یکی از تجار سر شناس قطر که تا چند سال پیش رئیس اطاق بازرگانی و اصناف قطر بود ، می گویند جد اباد انها از منطقه هرمزگان به قطر رفته اند.
ماچله= به جیره غذای لنج می گویند
هُوزار = بادبان
سِنگار = همراه
کلیز = تلاش
تابک= پهلو گرفتن
بُن خَن = انبار لنج
سطحه = بالای لنج
بُنگ = اذان
مَجد = مسجد
شرطه = پلیس (عربی)
ناتور= نگهبان
لَهر = خانه

چنگ

استان هرمزگان از نظر تنوع موسیقی ، یکی از غنی ترین استان هویی در ایرانن . ولی متاسفانه از طرف دولت برای معرفی ای هنر ، یا که تحکیک ، انتشار و ثبت این اثار کارون جدی وا علمی انجام اینگتن . نوشتهون پراکنده و سطحی در جاهاونی همچو نشریات و تلاش بعضی مردون دلسوز ، اینتونستن این هنر مردمی که بخش مهمی از فرهنگ جنوب کشورن ت به دیگران معرفی ، منتقل و مانع نابودیش بشد.
از گروه زیبا شیروان ( زیبا گلناری ) ، نصره ، دوستک و زلخا چیزی جز نوم باقی نموندن ، تعدادی نوار مویسقی با کیفیت پائین تنها یادگار این گروه اصیل بندری خود مونن و قابل ارائه بودن که بکم که اکثر نوازندگون گروه زیبا دارفانی وداع شوگفتن و دگه نابوت برای تبت و ضبط کار این هنرمندان اصیل هرمزگانی و جود اینین . افسوس و صد افسوس
چنگ نوازان هرمزگانی
کوچالو : یکی از پیشکسوتان و استادان چنگ در استان بودن که شاگردون زیادی تربیت ایکردن و سبکوی جدیدی از چنگنوازی از خود به جا اینهادن، سبک لوطچی چنک در موسیقی بندری از یادگار کوچالو هن، متاسفانه از کارهای ای استاد هیچ اجرای بصورت ضبط شده موجود نین
کدوکو یکی دیگر از نوازندگان چیره دست چنگ بودن که چند سال پیش در فقر و بدبختی از دنیا رفتن . گدوکو به جز اینکه همراه گروه لوتی چنگ شزه، بشته در مراسمون کوچک و گردشون که جوانون ترتیب شادا شرکت شکه.دارای سبک خاصی نهه اگن که مجلس خوب گرم شکه ، همیشه شگفته اول با چند پیک خودوم گرم ابکونوم بعد چنگم گرم ابوت، گدوکو به خانواده و چند نفر از گروهی که ایشسته سالیون ساله که در روستای شهرو زندگی شکه و در شهرو هم با چنگش وداع ایکه

بخشو از نسل جدید چنگ نوازان هرمزگانین که به خوبی و راحتی چنگ به صدا در شوا وی سالهون زیادی با گروه گدوکو همکاری شکه و ساکن شهرو هم هسته .

غلام وطن دوست : از چنگ نوازان مینابی و نوازندگان ماهر این ساز در استانن برای اطلاع زیادته راجع به وطن دوست به مقاله که سیاورشن در همین باره اینوشتن مراجعه بکنی
جمشید میر رستمی ( جمشیدک) : متولد ۱۳۳۸ فرزند احمد ، یکی از بهترین نوازندگان چنگ در استان هرمزگانن جمشدک نواختن چنگ کنار پیر بخش بلوچ فرا ایگفت و خیلی زود هم معروف بو ، جمشیدک از جوانترین نوازندگان چنگ هسته که در مراسم رسمی و هیش هنر نمایی شکه
..
عکس و مطلب از وبلاگ سورو (گلشن سورو)
گرداورنده و برگردون بی بندری : احسان رمضانی

بستک

امروز اریم سمت بستک تا بدونیم گویش و لهجه اوجا و سرگذشت و تاریخش اطلاعاتی هادیم به دوستان.

بستک از یکی از شهرون استان هرمزگانن، و کدمتی تاریخی ایشستن، در کدیم محلی برای استراحت کاروان‌ون بودن. شهر بستک در منطقه‌ای کوهستانی کرار ایشه که از شمال و غرب به استان فارس و از شرق و جنوب به استان هرمزگان متصل ابوتن . این شهر مرکز شهرستان بستک نامیده ابوتن.

ناگفته نماند که ای شهر در سال 1334 از توابع استان لارستان بودن . بستک پیشینه تاریخی و سیاسی خیلی گپی ایشه که باید در موردش بحث و نظرات دوستان بدونیم.
بستک بیش از دویست روستا ایشه که در سال 1364 بخش گپی از روستاهون منطقه ای بنام روئیدر از بستک جدابو و به بخش خمیر پیوند ایخواه و در سال 1370 هم تعداد از روستاهون در حوالی لمزان از بستک جدا بودن .

بشته اریم سمت گویش بستکی هو که خیلی هو عقاید خاصی و جالبن که بدونیم.

بستکی هو گویش خو از لارستان و زبون خو فارسی قبل از اسلام اگن که واژه هونی طی استعمار و تردد کشور هو خیلی تغییر ایکردن .

لیست فرمانروایون و فرهیختگون و شاعرون و همه اساتید بستک

شیخ محمد بستکی
مصطفی خان.
محمد تقی خان.
محمد رضا خان.
محمداعظم خان.
غیرت بستکی.
ملا محمد نامی
محیا بستکی.
عبدالرحمان فرامرزی.
احمد فرامرزی.
احمد حبیبی.
حاجی جعفر پالاش.
حسن فرامرزی .
مجرم بستکی.
فایز بستکی.
همت بستکی.
عبدالقادر بستکی.
محمد سعید بستکی.
هادی خان بستکی.
عبدالنور بن هادی خان.
شیخ حسن بستکی .
محمدرفیع‌خان.
احمد خان بزرگ.
عبدالرزاق مشایخی آگاه .
معروف.
عبدالواحد راستی .
ملای ارباب .
شیخ عبدالسلام خنجی



ای هم مکان هون تاریخش

مکانهای تاریخی و مذهبی شهرستان بستک

آرامگاه شیخ محمد صوفی – تسان
آرامگاه شیخ حمزه - دهنگ
آرامگاه شیخ رستم – دهنگ
آرامگاه شیخ کمال الدین بهزاد – دهنگ
آرامگاه سید قطب الدین – دهنگ
آرامگاه بی بی فاطمه قتال – دهنگ
آرامگاه شیخ مفتی – انوه
آرامگاه سید قطب الدین شیدا – انوه
آرامگاه شیخ محمد زنگبار – فتویه
آرامگاه شیخ عبد القاسم حضور – شیخ حضور
آرامگاه سید محمد سید منصور - چاه بنارد
آرامگاه سید عامر – چاه بنارد
آرامگاه امامزاده سید کنچی – کنچی
آرامگاه سید محمد ابراهیم شاعر – دهتل
آرامگاه شیخ احمد شیخ راشد - بستک
آرامگاه مجموعه دو گنبدان (بقعهٔ شیخ عبدالرحمن بزرگ و ملا اسماعیل و ملا عبدالواحد) - کوخرد
آرامگاه سید مظفر سید منصور – کوخرد
گردش گاه ناخری
تفرج گاه نیدان
هفت رشته قنات – دهنگ
پاراو کوخرد کوخرد
تاق نه تا – ناخری (تاخ نه تا – ناخری)
قبرستان تسان
تنب پرگان (تمب پرگان) - جناح
تنب کوشک – جناح
قلعه کلات سرخ - جناح
چاهها و کانالهای ساروجی – دهنگ
آسیابهای آبی – تدرویه
آسیابهای آبی دامن – فاریاب
آسیابهای کریکی – بستک
کانال آب معروف به ترنه - دهستان کوخرد
آب گرم (آب باد) تدرویه
آب گرم – فاریاب سنگویه
آب گرم – فتویه
بازاربستک
بر کهٔ آخوند – در شرق انوه
کاروان سرای آخوند – در شرق انوه
کاروانسرای بستک.
کاروانسرای کوردان .
کاروانسرای کوخرد.
کاروانسرای لرد محیا
مسجد ملا محمد نامی – فتویه
مکتب خانهٔ نامی – فتویه
مسجد جامع قدیم بستک - بستک
مسجد جامع بستک
مسجد بن نادر - بستک
مدرسهٔ مصطفویهٔ بستک – بستک
قلعه شاه بنار – چاه بنارد
قلعه ایلود – ایلود
قلعه سیبه - کوخرد
قلعه توصیله - کوخرد
قلعه آماج - کوخرد
برج گری کوه – کوهیج
حمام خان بستک - بستک
حمام سیبه - کوخرد
شهرتاریخی ساسانی (شهرسیبه) - کوخرد
خانهٔ خان بستک - بستک
مجموعه بازار قدیم بستک - بستک
سنگ نگاره‌ها – ده تل
دوگنبدان
حمام خانی بستک
مخدان (بستک)مُخدان
آسیاب دومن
کریکی
..
احسان رمضانی

بِریمک تُو سَفَر گِتَر 1

ناخُد اِیسُف و بِریمک تُو سَفَر گِتَر
بالا دَست گمبُرک کدیم نَزیک در ورودی گمبرک مغازه ون میوه فروشی علی فرج هسته ، علی فرج ادمی لاغر هسته که سنی بالای پنجاه شَ زه ادمی خَنده رو هسته که اکثر ناخداون و جاشون سوروئی بی خرید میوه شُو ارهته هَدِ علی فرج ، وهمه بی علی فرج اطمینُن شُو هَسته
یَ روز صحب وا کِل ناخُدا اِیسُف (یوسف گلشن ناخدای سرشناس سورو و بندر ) بَ مغازه علی فرج رَهتیم ، مُو دِی علی فرج یتا جیمه سیا نَگَری ن و مثِ سابک سرحال هسته و خَنده شَ کرد تعجب اُمکه ، تا بی ناخُدا ای دی تعارفی که بی داخه مغازه و بَ نَرمی شروع بی گَپ زدن وا ناخُدا ایکه ، ایگُ ای پنج نفر هر طور ابوت وا خُودت بُبَ جُندارون دمبالشون بی ایشون شُون اَوا بُبرن اِجباری ، اجا(گِتَر) اشنا شُو هستی دست شُون اَگرن و جائی بَن اَکنن و زندگی شون بخته ابوت ، ایجا بشن دو سال بایَ علاف بشن خرج زن و بچه شون که اَدیت ؟؟؟ بَدبَه تون نترسیدن برن دهات که مُول اَبن !!
ناخُدا کمی مکث ایکه و بعد ایگُ خیلی سختن بدون تسکره و جواز بی ایشون گَتر ببرم ، اَگه اجا گیر بکن جهاز مردم اَخُونن و بی خُودم بَد اَبوت
علی فرج ول کن نَهسته اسرار شَکه و ایکَک جُنداد ایکه تا ناخُدا راضی بُو و ایگُ بخاطر تو (علی فرج)بی ایشون اَبرُم نُول اَ ایشون ناگرم ولی بایَ مث جاشو ون داخه جهاز کار بکنن صباح سجل شون بیار تا نُوم شون داخه لیست صاحب ون بار بزنم صاحب ون بار سه نفرن و 1200 تا کَهر شو هستی اسم طیفون تو بَعنوان شریک ایشون اضافه اَکنُم

عَلی فرج خَرص تو چهمی رَوُون بوده دایم تشکر شَ که ، ناخدا بی علی فرج اِیگُ دوستی و رفیکی نمردنگ تو یَ بار بی ما رُو اِتزه نابوت بگم نه ، ما اَز زمون اِجباری داخه هَنگ مینُو تا الان وا هم بِل و رفیکیم مث دوتا کاکائیم
همطو که وا ناخدا ایسُف تره فُرزه مُواَره تو فکر هسترم و دلم بی علی فَرج شَسُخته که حتمن طیفه ای مُردن که سیا نَگَری هسته ، ولی بی چه ناخُدا بی او تسلیت ای نَگُ تو همی فکر و خیالَرُم که ناخُدا اِیگُ چه تن گُشنَه ای که گَپ نازنی ؟ چن دَکیکه ای چیزی نَم گُ بالاخره زَهره اُمکه و اُمگُ بی چه علی فَرج جیمه سیا نَگری هسته ؟ ناخدا وا کَمی تاخیر اِیگُ مَگه نادُونی مُحرم ن و ایشون رَسم شون تو محرم جیمه سیا نَگَر اَکُنن ، سن و سالُم کَم هسته و رابطه محرم و جیمه سیا نَم دونست ، صُحب روز بعد کَهرون داخه جَهاز مُوکه و بی بار کِردن شِن تَره جزیره تُمب مار (تنب کوچک) حرکت موکه ، اجا خاک بی زیر پای کَهرون بار مُوکه هم زیر پا کَهرون نرم شَ بُو وهم غایه شُوشتن جهاز راحت ته هسته وا شن ون بعد دو روز که رو هُو هستریم بَ دیریا گَتر رسیدم ، همی غایه ناخدا اِشاره ایکه بَ کبله دست ما که یتا ناوچه تَره ما شَ هُند وا نزیک بودن ناوچه ناخُدا اِیگُ دفترچه ون و جوازون و کاغذون بیاری داخه ای دَسمال بریزی و مث بُخچه بُنسی هَدِ مه و بی بِریمَک کُور اِیگُ تو هم دُهل و تُومپَکِ ت بیا رو سَطحه و بزن و بکیه هم چاکَه بزنن
ناوچه انگریزون هسته که حفاظت دیریا گتر وا ایشون هسته ،ناخُدا بُخچه بلندی که و جار ایزه گتر ،گتر (مسیری ایگُ) ربع ساعتی ناوچه بُرد وا بُرد ما هُند و بعد بوکی ایزه بی خداحافظی و ناخُدا هم دستی بُلندی که و افسر هم وا دَس تَکون دادن از ناخدا و جاشوون خداحافظی ایکه
...
ادامه ای کصه صبا پست اَکنیم
..
نویسنده : گلشن سورو
عکس : عبدالله تقی زاده قشمی
..
برگردون مطلب بی بندری Genow

کورش گرمساری

زنده یاد کورش گرمساری عکاس فقید هرمزگان
.
.

زیبا شیربون

کُجان بابا بِسی تن خیزرونی

کجان نَصرُک بگیتن بیت جُونی
کجان دوستک بزنت از نو ز مَهری
بیان زیبا وا چاک ُ و تخته ونی
بزن که بُرکه لیون چَلیدن
با اون چوبی که کَندری ندیدن
بگه اَز جهله و چاه ون نای بَن
با اون دختی که اون روزی ندیدن
.
.
عکسی از زیبا شیرون

Photo by : @mohen Da