زینبُو (کسمت اخر)

زینبُو (کسمت اخر)

بشیر بدون رو درواسی بی بریم اِیگُت : چکک پول اتستی ؟
بجای بریم حوّا اِیگُت چکک تَوات ؟
بشیر چائی خُو هُورتی کشی و اِیگُت : یَ ملیون !
حَوا کلیون اَ زن بشیری ایگِ و ای پرسی : اَ احمد محد احمد چکک اتگتی و عاشه شِتدادی ؟
بشیر استکُن که اَ رنگ چائی زرد بُوده داخه نَلبَکی ای نُشت و ایگُت : احمد محد احمد جَوُون هسته
حوّا کَهکَه خَنده ای بَ هوا رَت بعد ایگُت : بگه بریم پیرن ؟و ای پرسی : زینبو چَن سالی ن ؟
بشیر تره زنی نگا ایکه و زن بشیر اِیگُت : زینبو سه سال اَ عاشه کُوچکترن بگمونُم عاشه چارده سالی بشت !!
بریم وا گَپ هُند و اِیگُت پونصد تومن اَدم و دو تاکَه پارچه وا دوتا بَنگری طلاهی
بشیر پول و پارچه و بنگری ایگِه و بی زینبو تحویل ایدا ، خیالی هم راحت بُو که بی عاشه و زینبو وا شُو ایدادن و دگه اتونت بخوُوِت حَوا ای پُرسی سِجل ایشستن ؟
بشیر ایگُت : نه ، زن بشیر ایگُت یتا سجل داخه صندوک بودی نادُونُم مال کم تان ؟ حوّا سجل پچ پچی ایدا بی بریم و بریم سجل ای نُشت جیب دشداشه و حرکتی کِه
ملا نگا سجل ایکه و ایگُت  سجل ای نَن ! مال موسا ن ، حوّا بُرکه شی زَه بالا و اِیگُت : هُو موسا چن سال کبل مردن اَ زینبو گپ تره و ای پرسی : پ حالا چه کنیم ؟
ملا اِیگُت : عکدی اَبندُم بعدن بی ای سجل بگری ، بریم اِیگُت : باشه
زینبو در بَ رو یتا غریبه واز ایکه و ای پرسی وا که کارتَستن ؟ یارو غریبه بی زینبو نگاه ایکه و اِیگُت : بریم  ، زینبو راه بی غریبه وازی که تا داخه لَهر بشت ، او هم دشداشه ای وا دَس جَم ایکه و رو مهتابی نشت ، زینبو ایگُت : بریم داخه سراح نَ خُوون ، غریبه اِیگُت ، منتظری اَنینُم تا بُلَن بشت ، زینبو کلیون و چائی شی دا ُو مشغول کارُونی بُو ، غریبه هم چهمی دمبال زینبُو هسته ، زینبو ای دُونست نگاهی نَکردن، بی همی بی خُو پُشت مُغ حیاط زَفت ایکه ، آ هم کلیون کناری نُشت و دارز کش بو رو متکای کروپیده رو تَک
زینبو عذاب شَ کشی وا خُودی شَگُ کاشکه حوّا ایجا هسته دو ساعت شَ بوده که بریم و غریبه داخه سراح در شُو بسته و صدا خنده ُشون بی زینبو کلافه ایکرده
حوّا کلیون شَ کشی و زینبو وا چهمون خرصی بی پولک ُون تُمبُون بندری حوا خیره بوده ،
اخر سر حوا سکوتی اشکخت و اِیگُت : بی مریمُو بخاطر عبدل مخنت ول ایکه
زینبو ای پرسی عبدل کِن؟
حوا : همی یارو که چن روز کبل ایجا هسته ، عبدل مخنت ، زینبو وا ترس نگا حوّا ایکه و حوا نگاه ای خُوند : هُو بریم هم مخنت ن ، دادا ما که مُرد خُوم گپ ای اُمکه ، شُوُوم داخه دیریا غرک بُو ، امیدُم بی بریم بُو وا پیله وری گَپ ی اُمکه و رهت گتر! مشنوتن آجا مخنت بودی ، خرص ون زینبُو هم زیر هُند و بَ آرُمی ایگُت : دُوش وختی بی ایشون چاشت مَ برده اُمدی بریم جُن دری بغل عبدل خُوَه
حوّا یتا نفس گپ بی کلیون ایزه و اِیگُت : زن صالح شَ گُت دُوش بریم و عبدل وا صالح رهتنگ دبی تا اَ آجا برن گتر
زینبو وا ترحم ای پُرسی : مریمُو چه بُو
حَوّا بَ نرمی جواب ایدا : خانم (تن فروش)


منبع : سایت شهروند
نویسنده : استاد اسد مذنبی
برگردون بی بندری : Genow

فرودگاه کدیمی بندر لنگه

ای ساختمان فرودگاه کدیمی بندر لنگه ن ، ای دومین فرودگاهی ن که بعد اَز فرودگاه قلعه مرغی تهران داخه ایران شو ساختن ، با ایکه بعد اَ ای فرودگاه فرودگاه جدیدی داخه لنگه ساخته بودن ولی بی توجهی بی ساختمان فرودگاه کدیمی باعث تاسف ن ، نادونم بی چه مسئولین بَ فکر بنا ُون کدیمی و ساختمان ُون تاریخی هرمزگان نَهن ، کارخونه خونجی شُو چَلوند و جائی دادگاه درست نکردن ، مدرسه دانشمند وا خاک یکسان شو که و مدرسه جاوید و ......

...
عکس : وبلاگ شیبکوه(آهای خبر)شیبکوه

Genow

چیچیکای کغار

           

حتمالا همتون ادونی کغار چن؟؟...کغار یه پرنده شبیه سورسکن ولی یخو گپتر و جونتر از سورسک که فکر اکنم وا فارسی شگن فاخته...

زمستونو وقتی بری صحرا از شهر معمولا سر پسین صدای کغار اشنوی..


کوکوکو کوکوکو

بله..ای صدای کغارن که وا سوز و گداز اخوندن
یادمن وقتی یه چولنگ پنج-شش ساله هسترم بی بی ما چیچیکای کغار بی مه ایگفت(خدا عمرش هادیت):

یه صدایی شهند.. مه امگه ننه ای صدای چن؟؟
ایگو ای صدای کغارن مم..
مه امگو خا چه اگفتن؟؟
ایگو: پیشترون(در زمان خیلی قدیم) دو تا کغار به اسمون ممد و ایسف هسترن..ممد کاکای گپ ایسف هسته...یه روزی ممد و ایسف سر خوراک وا هم دعواشو ابو..خلاصه کاکا ایسف غیض اگنت و از پهلو ممد اریت و دگه هیچوقت هم برناگردد.....
حالا کاکا ممد دلش بی کاکا ایسف خیلی تنگ بودن..همیشه گریغ اکردن و اگفتن:
کوکوکو کوکوکو
کاکا ایسف کاکا ایسف
یه(یکی)بی مه .. دو(دو تا) بی تو

اگفتن کاکا ایسف بدو که سهم خوراک تو بیشترن ولی دگه هیچوقت صدای کاکا ایسف ناشنود و بی کاکا ایسف ناگینت..شاید بی کاکا ایسف شکشتن مم....مم یادت بشت هیچوقت وا کسی دعوا نکنی و از کسی غیض نگری....
خلاصه..ای از چیچیکای ممگپو..

از همی چیچیکا چند تا شروند خاش هم ساخته بودن که سینه وا سینه از گپترن وا ما منتقل بودن و نسلهان که ای شروندون خونده ابودن.....خالو کمبر و خدا بیامرز محمد کمینی هم که صل علی محمد همی شروندون خیلی جون شخوندن...

ای مرغی که نه غارن ای کغارن
نخوندن روی مغ..مغ هم نه غارن
نخوندن کاکا ایسف کاکا ایسف
تموم دردنوم هجر برارن

و در جایی دگه اخونت که:
اوخی.کوکوکو تو چرا نالی شب و روز
برادر باخته ای و خویش دلسوز
نه برادر باختم و نه خویش دلسوز
من از شامس(شانس)کجم نالم شب و روز
 ...
منبع : وبلاگ هورمودر
نویسنده : سیخور

زینبو

           

بریم بسته ون چاکلیت و پارچه ای نُشت جلو حَوّا و دشداشه ای بالا ایکشی تا وا راحتی بتونت بنینِت ، رو حصیر مهتابی رو بَ رو حوّا نِشت . حوّا وا خُوشحالی بی بریم نگا ایکه و ای پرسی : تَوا بمُونی و یا پَشتا بری ؟

اِیگُت : همی جا اَمُونُم
حوّا نفسی بَ کلیون ایزه و ایگُت : بایَ فکری بی تُو بکنُم ، بریم خنده ایکه و کلیون اَ بار حوّا ایگه ، بریم کُلُغ ایزه و حوّا ایگُ : بَ تمباکُ عمانی عادت اتکردی ! تمباکی عوض اَکنُم و سرکلیون اِیسید و مشغول عوض کردن تَمباک بُو همطو که پشتی وا بریم هسته اِیگُ بی بشیر اَشناسی ؟ بریم وا تَکُون دادن سری تائیدی که ، حوّا ایگُت : صباح تَبُرم وا لَهر بشیر
بشیر دَسی بَ چهمُونی ای مُشت و عینکِ کهنه ای که شیشه ش چن جا تِرَک ایسیده اَ دست زنی اِیگِ ُو نَ چهمی زَه و بریم هم دَس بشیر ایبوسی . حوّا یَ راست اِیگُت : هُندن ایجا بمونت ، بشیر وا خَنده اِیگُت خیرن انشالله ، حوّا ادامه ایدا : اَگَه زن بگنت همی جا مُوندگار اَبوت بشیر هم دیم چهمی نِگا بَسته سوغاتی و چاکلیتی بریم اِیکه و رُو بَ بریم اِیگُت حَک وا حوّا ن ، بریم هم سر خُو زیری کِه ، حوّا که ایدی غایه شن اِیگُت : هُندنگ زینبو بی بریم بگرنگ
بشیر بدون رو درواسی بی بریم اِیگُت : چکک پول اتستی ؟؟ ( ادامه ایشه )
.
منبع : سایت شهروند
نویسنده : استاد اسد مذنبی
برگرودون بی بندری : Genow


چاکلیت= شکلات
تَوا = می خوای
پَشتا بری = برگردی
کُلُغ = سرفه
تمباک = تنباکو
چهم = چشم
دیم = دُم
حک = حق

خُلوص بستک

خُلوص روستای کوچکی اَ توابع کُوخرد ، شهرستان بستک ن و کبله دستِ هرمزگانن خُلوص 18 کیلومتر وا جناح فاصله ایشستن ، محدوده خلوص مابینِ کوه گچ بستک ، کوه ون ناخ ، روخونه مهران و گتاوه و کاشنو کبله دست خلُوص ن اَ شَرق هم بی هرنگ ارست

مَردُم خلُوص هندی الاصلن که هَنو هم هندی گپ اَزنن و ایشون خیلی وخت پیش اَ هند بی ای منطکه مهاجرت شو کردی ، روایت ن که ایشون کبل اسلام هُندن بی ای منطقه مهاجرت شو کردی و وا هُندن اسلام بی منطکه ایشون هم مسلمون بودن و با مرور زمون هَنو هم زبون مادری شون حفظ شون کردن و وا هم هندی گپ اَزنن و بی چولَنگُ ون خو هم هندی یاد ادن و وا باکی مردم خُودمونی یا اچُمی و فارسی گپ اَزنن .. افرین بی ایشون که چندین سالن اَ دیار اصلی خُو ذور بودن ولی زبون خُو ایاد شو نکردی ولی متاسفانه ما بندری ون ..... !!!!
.
منبع : سایت ویکی پدیا
برگردون بی بندری Genow

چیچکای.... زن دزیدن بپ ما

چیچکای.... زن دزیدن بپ ما

کبلا اومگوت که بنده حقیر نومزاد بالاشهری موهسته و کرار بو که شو جمعه با عامو نومزادمو که از دوستان خودوم هسته برنگ گپ بزنگ و روز خواستگاری معین بکنیم ؛ ما شو وارد لهر نومزادو بورنگ و رهتیم تو سراه حد بپش و سر کصه واز موکرد ؛ بپ دهتو ایگوت که ما به ای چوک زن نادنگ ؛: با تعجب موپرسی بیچه مگا؟ ایگوت بپ ای چوک زمون جوونیش از ای محله زن ایدوزیدی و ما ناتونگ دهتخو بی چوک ادم زن دز هادنگ ؛ مای بدبخت دست از پا رازتر هوندنگ لهه و یک راست رهتوم یکه بپ ما اومگت و اومگت : خونه ات اباد رفتی از بالاشهر .....زن ادزیدی آلا بی مه بدبخت زن نیندارن ...بپ ما ایگو؛: باری چوک گنوغ بوری مه ادم ملا و گپ محله ارم زن ادوزوم الا خوبوم بو ...مه اومگو ت: بلکه همو زنکه که ادزیدی ممان ....بپما وا دار نرووم ایدا یکتا وا محر اینوشت روکمروم و ایگو ای همه عمر از خدا موگت کسی بهتون بی ما نیزد ای چوک عاشک گنوغ سران پیری گناه ناکرده بی ما نتراشتن ....خلاصه ..هرکاری موکرد جواب شندا و شاگو بپت زن ایدوزیدی ..ای بابا پ ما چه بکونگ ؟ هر هفته از دانشگاه فرار نکردنگ که جواب ایطوری بشنوونگ ...دل یک دل اومکرد و رهتوم پی بپ دهتو واومگوت: که داخل شهر شما زن ایدوزیدی ؟ ایگو همو نامرد شوفر بنز رجب علی زاده ...تا اسم رجب ایوارد دو کنیچی مه کفت که ایشو اشتباه شوگفتی ...و مه اومگو : بی انصاف بپ ما تو اداره نکارن و فامیلش ایل زاده ن کجا رجب ؟کجا شوفر بنز ؟ و درست شاگو رجب نامرد یتا زن ادیزیده و اصفهون ایبرده و اسم بپ ما بد در رفت.........انشالله که لذت توبرد......
..
پاپایا ایلزاده

احمد بازماندگان قشمی

احمد بازماندگان قشمی سال 1350 داخه محله مسنی ون کشم متولد بودی و اَ چُولَنگی لُو تیو کشم و کلات پرتکالی جاگاهی بودی ، دوره ابتدائی داخه دبستان ششم بهمن ایخوندی و کلاس سوم ابتدائی هسته که اولین بار وا دوربین عکاسی خالوی که فلزی شکل بودی اشنا ابوت خودی شَگُ که خالوی دوربین بی او شَ نداده که عکس بگنت ، بَپ احمد همیشه دبی شَ رهت و احمد اَ بپی کُول اگنت که اَگه کبول بشت بپی هم بی ای یتا دوربین اَ دبی بیارت ، اخر سال کبول ابوت و بی احمد کَم سُپی (چرخ) اگرن و بی چوک خاله ای دوربین عکاسی ، خودی شَ گُتَ شاید سنُم کم بودی که دوربین شو نخریدن بی مه ، احمد کُم سپی بی پس خاله ئی شدا و خودی دوربین شَ سیده ولی بی چاپ خیلی مشکلی بودی بی همی شروع اکنت بی نکاشی کردن ولی موفک نابو و تو دوره راهنمائی اتونت یتا دوربین بی خودی تهیه بکنت ولی اماتور هسته ، ای هسته که شروع بی مطالعه ایکه و در کناری کسب تجربه بعد چن سال کار اماتوری بی روابط عمومی منطقه ازاد کشم اَرَت و کارونی نشون ادیت مسئول سمعی بصری کبول اکنت که احمد وا ایشون همکاری ایبشت

             

سال 72 اولین دوربین حرفه ای بدست اتارت و بدون حکوک مث کارمندون کار شکه و خیلی چیزون هم یادی گه دمبال گروه ون عکس برداری و فیلمبرداری که جزیره شو اهُنده خیلی چیزون یاد اگنت بعدِ چن سال مطالعه و تحصیل داخه تهران تو همی زمینه اتونت دیپلُم تصویر برداری بصورت مکاتبه ای اَ دانشگاه کمبریج انگلستان بگنت و الان بعنوان کارشناس سمعی بصری منطقه ازاد کشم مشغول وا کارن چنتائی نمایشگاه استانی برگزاری کردن و عکس ونی داخه نشریه ون کشوری همیشه چاپ نبودن روزنامه ایران ، همشهری ، صبح ساحل ، ماهنامه قشم ، کارت پستال ماهنامه کشتیرانی ، ماهنامه بادبان ، کتاب قشم نگین خلیج فارس ، ساخت اولین فیلم بودار کشور زار بادجن و چنتا فیلم کوتاه کسمتی اَکارون احمد بازماندگان بودن شرکت خدمات فرهنگی افتاب قشم داخه کشم تاسیس ایکردن تا کارون حرفه ای بی مردم جزیره ارائه هادیت

منبع سایت هرمزگانی دات نت
Genow......... .

گپ و گُفت وا خولو کمبر

گپ و گُفت وا خولو کمبر {قنبر راستگو استد جُفتی} و چطوکا آشنایش وا زنده یاد استاد علی حیبب زاده {علی خان}

اَگَن خان دنبال یتا جُفتی زن شَه گَردی
کمبر احمد : بله اَگِیت تُو بندر سوال هر کَ سراکی شُداده رفتُم دُمبال دوست ممد رَفتَه .. دوست ممد اِگفتَه اَگه سلو {آروم} اَزنی اَتُنم دمبالت کار بُکُنُم ولی وا ای ریتم تُندی که تو تَوات مه ناتُونم دنبالت بزنُم و شعرونت هم ناتونم وا ای ریتم همراهت بیام و تو مغز ُم ناریت بایه بری کسی پیدا بُکُنی که حرفه ای بَشت
خان اگیت رفتُم تا اونجا که سراکی شداده علی غلم کمبر هستن تو کمربندی که دمبال حسینا جفتی ازنت .
از حسینا امپرسی که ای علی که دمبالت جفتی ازنت کجان
ایگفت چه کارش اتهه
امگفت یه برنامه امهستن تهران تو رادیو تلویزیون موات ضبط بُکُنوم دنبال یتا جفتی زن خُب اَگشتَم
پهلو ای هم رفتوم ایگفت مه هم ناتونُم وا ریتم تو همراهی بکُنُوم
امگفت موات اتببرم تهران ایگفت کاره مه ناکنت بره بی کمبر احمد پیدا بکن مینو .. ما سر هیششون همی فیلیک فلیک اکُنیم /کمبر راستگو شَگَن همون بکار تو اَخارت یتا اِفریتن
خان اگیت راه کَفتُم بی کمبر پیدا بُکُنوم
کمبر حالا مه نامزاد اَرُم واهمی مم چوکو .نشترُوم وختی اُمدید صدایی یتا موتور گَپ بُو
موتورش خیلی گَپ و تِلُو هسته {خان موتور تریل اون زمون ایشته}
یِه نفر مندیل ایزده دور سر خُ که فکَت دو تا کُت چهمی پیدا هسته
غلی رضا هم جفتی زن کدیمی هسته مه وا دخت همی نُومزاد هستروم
خان : سراکی شودادن کمبر احمد پهلو خونه غلی رضا هسته
هوند اونجا و بوق ایزه عمو ما هم ها ها کن چه توا
هُندم سولا امکه کمبر احمد راستگو مخاسته
عمو ما همی بنده خدا که مال پایین شهرن
اِگتی بله همی که مال سریغون ن
رَفتُم جلو سلام و احوال پرسی
اِگفت وا همون لفظ خودی تو کمبر احمدی . بی مه اَشناسی
امگفت نه
اِگفت مه علی خان حبیب زاده اَم خواننده استان هرمزگان
امگفت شنیدت امهه ولی حضوری نمدیدن
ایگفت تو جُفتی زنی
امگُفت نه مه یتا ویلیک ویلیک اکُنوم
ایگفت سراکی تو خیلی شودادن جُقتی زن ماهری هستی
اتونی برام بزنی
امگفت جُفتی ایجا نین .سرریغون ن
ایگفت پَ سوار بَش
امگفت تو جلو بش مه یتا موتور 70 امهسته . همیطوکا گپ مُزه تا رسیدیم سرریغون
چوکو چوکو شو پرسی ای کن
امگفت بی ای اگن علی خان حبیب زاده خواننده رادیو تلویزیون
بهدن یه لیوان هو مُخا . ایگفت یکم جُفتی دربیار بزن تا ببینُم
بلیط هواپیما اُمگفتن و اسم تو هم امدادن
مه جُفتی در اموارد یتا لالایی اُمزهَ یه دفه سه تا کیکنک ایزه
مم ما ایگفت ای دگه کن کمبر که ایطوکا کیکنک نَزَدن
امگفت شما که از هنر سر در نتاری
خان ایگفت ای هم بزن ... ریتم لنجم سفرن وا لو ایگفت مه امُزه
ایگفت تا ایجا بزن ای کسمت که ناتونی اگم حسین{حسین وفادار}
اگو پشتت بیات .. دگه ریتم یمبسونه وا لو خُ ایزه ایگفت ای هم بزن ..امزه
ایگفت کار تمونن عاشق دنبال معشوق شَه گردی گیر ایوارد
ایگفت پا بَش تا بریم حالا ساعت چنن نزیک 7 کجا بریم خان
بلند بَش تا بریم تهران . تو از ای ببعد مال مه ای مه هم مال تو
اریم ده قران گیر اتات از ایجا بهترن
شو هُندیم بندر خافتیم صبح رفتیم فرودگاه تا رسیدیم تهران
ایشون تو سینما کریستال اجاره شوکرده و تمرین شاکه
ایگفت حسین {حسین وفادار} پا بَش بدو
خسته مِن
وختی امگفت بلند بش .بلند بَش بدو کمبر راستگو امواردن . و تمرین شروع بو
خان خودش وا لُو خُ ریتم شزده و ما تمرین ماکه
.....
محمد مذنبی

غلام مارگیری

  غلام مارگیری

هنرمندی که خیلی ون بی هنر و صدای خاش او اهمیت شُو نادا ، صدای غلام مارگیری معروف بی غُلُم شاه رسا و دلنشینن خیلی وخت پیش داخه یتا اَ بالا شهرون مینو اولین بار بی غُلام مارگیری و چوکی عباس اُمدی ، جیمه سفید و سوار اسب و بی یتا اَ چوک ون که دمبال اُم هسته اُمگُ عمر مختارن !! (او زمون فیلم عمر مختار چن بار پشت سر هم اُمدیده و تو حال و هوای همو فیلم هسترُم ) رفیکُم اِیگُ نه ایشون خلیفه ن و سَمّا ازنن غلام مارگیری ایشون بی خلیفه و سمّاعی معروف هسترن بی دایره ای که تنها ساز غلام مارگیری ن سَما شو اَگُت ، خلاصه خودی و عباس اَ اسب زیر بودن و با زدن سما (دایره) شروع وا خُوندن شو که هرچن مَندونست که نَگُتن ولی نوای ایشون و خوندن غلم مارگیری و جواب دادن عباس بی مه دلنشین هسته وا ایکه چُولنگ هسترُم نادونم چه نیروئی صدای غُلُم مارگیری ایشسته که دَم هر خُونه ای شَرَهته مه و باکی چوک ون دمبالی مُ اَره و از صدای لذت مُ ابرد کرار هسته هَمُو شُو مولود خونی بکنن و تا شُو منتظر مُوندیم ، سر شُو ملا علی بَپ غلامشاه هم شُو ورادی و خلیفه ون و یا سما ئی ون سه تا بودن مُولود خونی وا خُوندن برَ زنجیر شروع بُو و بعد ملاون غلام و عباس و ملا علی شروع شو که اجرائی خیلی کوی و دیدنی و صدای غلام مارگیری و ذکر کردن ایشون حالتی که مث تعظیم کردن خم و راست شُو ابوده و الله ُو شو اَگُتَه ای برنومه تا ساعت حدود دو شُو ادامه ایشسته


امروز ملا علی مردن و غلام مارگیری و عباس داخه زُهُوکی مینُو زندگی نکردن و ای اخرون پی بی هنر غلام مارگیری شُوبردی و چنتا اجرا داخه تهرونی بودن و حتی داخه المان هم بی اجرا رَهتی . غلام مارگیری هم نوای زار و مولودی اَخونت
بی ای هنرمند هرمزگانی ارزوی موفکیت و تندرستی امستی
..
عکس : از صفحه غلام مارگیری
Genow