مُغ و گا

     

مُغ و گا نَخشی حیاتی داخه زندگی کدیم هرمزگانیون و جنوبی ون شُو بودن مُغ همه چیزی وا کاری خاردی و هیچ چیزی ش تُوش شُو ندادی ، اَ رطب و کُنگ و خَمل و تا تَغ ُو پیش و پَنگ و سیس و تَفتوکی ، حتی اِستک خُرما ، کُنته مُغ بی سربُم سراح ، تَغ ُو پیش مُغ بی درست کردن سوند و پریتک و تَک و سر جهله و پَنگ و هُوش مُغ بی درست کردن درُونی و چیلَک و سواس ، تَفتوک و سیس و مهر بی غَلمش کردن اتش و ......

گا هم همطو شیری و گُوشتی و گَسکی شُو فروختی و نرگا هم داخه کار جُو و لنگار زدن پا مُغ ُون و زمین ُون غله کار ، حتی زمون کدیم خانواده ُونی که توان مالی شُ کم بودی یتا گا شراکتی شُو گِتن
و چه با غُرور ن ای مُغ داخه عکس

عمارت کلاه فرنگی

بعد اَ اِیکه پُرتکالیون اَ داخل هورموز اخراج بودن . و فعالیتون بازرگانی بی بندر مُنتَکل بُو هلندیون اجازه شُگِفت تا تو بندر تجارت بُکنن و تُند دَس بکار بودن بی خوشون تجارتخونه و اَمبار درست شُکه ایشون تا وختی تو خلیخ فارس هسترن تو کار تجارت ابریشم و خشکبار هسترن .و اَ شاه عباس اجازه درست کردن کارخونه شُگفت { اَ کار و تولید کارخونه اطلاع درستی نین ولی اَگن . ای کارخونه اسلحه و مهمات درست شَکه همون عمارت کلاه فرنگی بودن که تو بعضی نوشته ون به اسم کلعه بندر هم شُوگفتن . ای ساختمون و بنا سه طبکه چارتای خیلی گَپی و اَمبار ون تلوی ایبودن رو طبکه دومی هم یتا هشت گوش وا دار و چندل شو ساخته که محل دیده بانی بودن و چون ای بنا مث کلاهی هسته که اون زمون فرنگیون تو اروپا وا سر خُ شانهاده تو بندر بهش عمارت کلاه فرنگی شاگفته . بعدن که هلندیون اَ بندر رفتن ای ساختمون بی حکومت واگذاز بوُ .که ساختمون گمرک تو طبکه زیر هسته و اَمبارنش شوفروخت که دکتر منصور جلالی اینوشتن شیخ احمد گله داری ایخریدن و امبار خودی ایکرد

....
محمد مذنبی

ای خدا

به چه روزی ما نکفتیم ای خدا؟
بیچه از همدگه ضفتیم ای خدا؟

بیچه مردم دشمن جون همن؟
بیچه مردم تو خوشو دائم گمن؟

مگه ما از یک خاکو ریشه نهیم؟
چطوکان که ما با همدگه دشمنیم؟

او موکع ما خس و خاشاک نهریم
ایطوکا دشمن ای خاک نهریم

دگه مردم با خون هم مست بودن
همهء خلقت ای خدا پست بودن
..
شعر : رضا عباسپو
عکس : مجید جمشیدی

فاطمه رضایی

 

فاطمه رضایی پیشکسوت هنرمندُون هرمزگانی ،واحضور خو داخه رادیو و تلویزیون سنت شکنی ایکه و راه بی ورود زنُن ای منطکه به مجامع هنری واز ایکه ، صدای او همیشه موندگارن ، و شجاعتی دلگرمی بی زنُن هنرمند نسل جدید هرمزگانی ن .

تشکر از جلال محمدی نسب بابت ای عکس
.
گلشن سورو (ناخدا

شاهکار

شاهکاری هنری اَ عکاس توانای هرمزگان روح الله بلوچی

کوخرد

 یتا مَجِد کدیمی داخه کُوخرد

ناصریا

  

عکسی اَ هنرمند فقید هرمزگان ناصریا و چُولَنگُ ونی وختی که کوچک بودن ، نوید پشت سر ناصر ن و نازنین و نامی جلوی

انتظار

همیشهَ انتظار بودِن نصیبُم
زِمستُون بی بهار بودِن نصیبُم

گُل اُمکاشتِن گُل شیدایی و عِشک 
زمینِ شوره زار بودِن نصیبُم
.
.
شعر :صالح سنگبر
نقاشی : درگاهی

کار و تلاش داخه بالاشهر

امیر مینابیان چکَه جُون زندگی و تلاش بالاشهری ُون داخه ای عکس بی ما نشون ای دادن