یادگار

لُوُم بَستِن ولی فریاد اَکِردَم
شُو و روز اَز گذشتَه یاد اَکِردَم
وا رویای خاش سالُن رَفتَه
دِل بی آرزو خو ، شاد اَکِردَم

چه اَیُّمی ، هَمَه ش شِعر و تَرُنَه
هَمَه ش شَروِند و شِعر عاشِقُنَه
چه دُختِ بی نَظیری ، یارُم اَستَه
چه خوب و مِهرَبُن اَستَه ، چه جُنَه

نَه اِسفالتَه ، نَه بولوارهَ نه کُولِر
چه وا روزی دَر اُندِن شَهر بَندِر
سُهیلی ، سَنگُن از رو تَک شَواگِه
یَه رو هُو هَه ، دو رو نی ، یادِ کَندِر

نه بَندِر، بَندِر اُن روزگارِن
نَه چِشمی مُنتَظِر و راهِ یارِن
دِرَختِ سَنگ و سیمُن سُوز اَبودِن
دِل دِیوُنَه تَنها یادِگارِن

ابراهیم منصفی (رامی)

عکاس : استاد منصور نعیمی

پنجشنبه بازار میناب

پنجشنبه بازار میناب | عکاس : فخری دریازاده

بوی خاک

بوی خاک میس باغ ُون و گازی پتُوک ون دور سرت و نشتن زیر ساه اَمبا و سکوت و ارامش خاش بالاشهرون هرمزگان ،... یادش ون واخیر
.
.
.
عکس : امین صابری

لُو رودخونه ی مینُو

آهنگ "لُو رودخونه ی مینُو" از محسن آزادبخش

خواننده و آهنگساز : محسن آزادبخش
تنظیــــم : بهــــــــــــروز حبـیــب زاده
کیبــــورد : بهــــــــــــروز ذاکــــــــــری

ترانه سرا : ابراهیم منصفی (رامی)
اسپانسر : رادیــــــو هنــــــــرمنــــــد

دریافت آهنگ : http://bit.ly/TONQY6

------------------------------

روخونه ی مینُو (گویش مینابی)

لُوِ روخونه یِ مینـُو اَرُوتیم
مِثِ ماهی نَتو گُوَلمُن اَخُوتیم
دِلُن مُ اِی خاشی پَرواز اَکردی
زَمونی که به یادِ یار اَکُوتیم

مِه اِی بی صَبری و اِی بیکَراری
فِرستادُم بی مُم ما خواستِگاری
گُشُ نه کار ایهَه نه پول و خونَه
اَمُن اِی دستِ ناخاش روزگاری

خُداوندا که روز خاش نَگینی
سر یَک خونَه وا یَک شُو نَنینی
اِلاهی بشتِر اِی صَد سال بُمُنی
عوض نابی تو بَدجنسی هَمینی

بَهاری بِشتِه نی فصل ِجَوونی
دَوُم اینی بَه مثل زندگونی
خاش و خاشبوتِر اِی نارَنج و طارَه
مِثِ یارُم کِه جُون اَستَه زَمونی

مِه اِی دَستِ خودُم بیزار بودُم
دِلُم آزُردَه بو بیمار بودُم
تَمومی بودِنُم خُو و خیالَه
چه دیر اِی خُوتِه خو بیدار بودُم

رامی (بندرعباس ۱۵/۱۲/۷۵

گازی چُولَنگُ ون

چُولَنگ بالاشهری بعد بارش یتا مَنشُوَه درستی کردی و داخه گلکَنی پُشتِ مُغ ُون وا دوتا دار خَرگ رسته نزدن ،، شادی بگردم بخدا ..... یاد روزون خاش چُولَنگی وا خیر بشت
.
.
.
عکس : عبدالله کوپشی

چنگ 2

ا زمونوی کدیم تا الان موسیغی شو و روز همراه ای مردم بودی ،
تو هر شرایطی وا شکل و نوع مختلف . موکع کار به شکلوی مختلف ، غایه هیش یه مدل دگه ...
نوم موسیغی که اتات ناخودآگاه شادی و چمک و خوشحالی تو ذهن همه ما اتات و خوب درست اش هم همی ان . ولی همی موسیغی بعضی وخت و که ا همه دنیا دل ات سیر ان باز هم غم ا رو دل ات اواگنت .

سالیون سال ان که تو ای منطغه صدای ساز و دهل و چنگ و جفتی شادی بخش مجال

س و شروه ویی که وا کلم و جفتی و حتی چنگ و ساز شاخوند بی موکع تهناکی و سبـُک کردن بار غم و غصه و مشکلات ، هنوز هم همون تازگی ایشه ، هنوز هم وختی انیهی پای جفتی و چنگ همو حس بهت دست ادیت .

باید وا گوش خو بشنوی و با استخون خو حس اش بکنی و با دل خو درک اش بکنی . صدایی که وختی و گوش ات ارست مث مـُسکنی بی درد ان . دردی که امروزه ن رو جون مو بلکه رو دل مون .

موسیغی که امروز کمتر کسی اتونی از نسل جوون پیدا بکنی که بهش گوش هادیت .
شاید تخصیری هم شونبوت . بالاخره باید ا یه جاهی وازش آشنا بشن ، وختی چادر و دستار و کندوره جاه خو و مانتو و دکلته و کت و دامن ادیت ، خوب باید هم ساز و چنگ و جفتی جاه خو بی دی جی و راک و متال هادیت .

ناگم که ایشو بد ان ، نه هیچ اشکالی اینین ، درد ما پوشش نن ، درد ما اینکه همراه با اینکه لباس خو عوض موکه فرهنگ و اصالت خو هم عوض موکه ، ما همیشه به گذشته خو افتخار اکنیم . به فرهنگ اصیل و سنتوی جون خو افتخار اکنیم ، ولی نسل آینده مو به چه ی ما افتخار بکنن ، به پوششی که مال ما نن ، به موسیغی که عربی ان ، به زبونی که به همه چی شبیه ان غیر ا بندری . به چه ی خوما افتخار بکنن ،
اگه 10 سال دگه ا بچه وی ما تو مدرسه شوپرسی لباس محلی تو چه ان ؟ زبون محلی تو چه ان ؟ آداب رسوم تو چه ان ؟
چه جوابی شوهه که هادن ، سعی اکنیم همیشه بهترین چیزو به بچه و خو بگریم ، ماوات بچه مو در بهترین شرایط رشد بکنت . زندگی اش تامین اکنیم تا هیچ کمبودی حس نکنت ، اما همه اش ای نن . همه ی قوم و گروهی شناسنامه ای شوهه ... شناسنامه خوما بندری و فرهنگ و سنت و آداب و رسوم و پوشش و موسغی مون که ا همیشه همراه مو بودی و همیشه هم امونت .

ای همه گپ امزه ، دل همه کوور امکه . ولی شما که تا ایجا حوصله توکه .
بی زحمت ای هم دانلود بکنی . ای همو موسیغی ان که وختی گوش ادی ، اریت تو بند بند وجود ات ، غم ا رو دل بلند اکنت . ای دوفعه بر خلاف همیشه چــــنگ ان

http://www.divshare.com/download/21375203-ca9

ای گو

عشک ، آدمو بی پروا اکنت ، جسارت وشوجا ات تو عشک مهم ، تا ،بی آون برسی ، وگر نه آدمون ترسوو وبزدل ، تو نیم راه امونن . وما نه باید ، ترس بی خومون ، راه هادیم ، وگر نه کارمون اکیت با ...
دست خوم که ن هه . هرچه ایکه ، ای دل صاب مصب ایکه . از همون روزی که شم دی ، دگه نفهمی چی ب سرم هوند. بی م ای ابو تو ی عالم دگه . هرچه بیشترش م دید ، روح وفکرم ویرون تر ، ش بو ، روح زنگ زده ، اوم ، صیقل ، ش ، دا، وبیشتر ، م دیوونه اش ، م بو . شوون با آن کندوره زیباش ، روپلکونم ، راه ش ره وپسین نون ، ش هند که ببینت جای پاش ،چه اثری ای ،نهادن ، رو، چشونم ونگاهم .
کارم بوده ، دی دن او، واگ ،ی روزی بی او ، نمه دی دید ، عین مائی ئی هست ترم که رو خاک پل م زه .
هرچی ،ای ک ، همون چشمون کنجل کشیده اش ، ایک ،اون شبک مودن سیاهش ، اون سینه ها، انگار جماز دل هسترن . دل که سهله ، سنگ هم هستری ...
ظهر که ش بو ، طرفا خضرشهند . وکتی م دیده، سحر، م ،بو، تشنش ، مبو. م ،واست ، عین ی جرعه هوو خنک ، ب ،نوشومش ، تا کلبم جلا ها دیت . گرمای تنش ، مواسته ، که ، هووم بکنت . سینه هاش ، مواسته که بالش سرم بشت.
دی دنش ، عادتم بوده ، وخاستنش ، نماز خوابوم . نه شرف ، م خواسته ،و ن ابرو، فکت او، و او.
ن ، م ، تونستم ، پشت دل تنگی عشک و دل شوره ها، گیر بکنم ، ما عاشک هم بودیم . ای سنت وتحجرن ، ک ، ای توو، شکاوت ، خرمن ، اکنت . مگر دوست داشتن ، گناهن ؟ . آدمونی که ،عشک ، شو نا فهمن ، وهیچ وکت درخلوت دلشون ، بر بال اون تکیه شو نکردن ، نوتونن بودونن ، که عشک یعننی چه .! وب همین خاطرن که ...
از ی کصه گپ (خور)
چوک سیم بالا

بافت زیبا و اصیل بندرعباس

          

بافت زیبا و اصیل بندرعباس که کم کم از یاد ارفتن .

عکاس : یوسف شاکری

دریایی

سرِ دریا روی دوشِ شـــــــهرِ مِن
دستِ مـــوج و زُلفُنِ پـَـریشُونــــی

چیچکــا بــه همــدِگــــه اَگـُــفتِنَن
صدایِ مُوجِن و قَهقه یِ خَندوُونی

دستِ دریــا رویِ پُیِ خَسته شِن
شَوا کــه بُلن بُبوت ،قــــدم بِزن

یــَـه کمی با آسمـُــــــن تنها بَشِن
اِ دلـُــن همـــــدگــه غصــه بِسَن

تویِ چِهمِ همدگه زل شُ زَدِن
وا نگاهی که پر شیدایی ین

نبایه غم تُو دلت خونه بکن
دل تو که ساده نَن،دریایی ین

وسعت دستُن تو آسمُونــن
دل تو بلورن و مـــــهربُنن

تو که دریای بایه مهربُن بِبی
دریا قسمت همه عاشقُنن

تُوی شُو خلوتت با گل مــــاه
خلوت عاشقی تُن چه روبــراه

دریا و مــاه که مشغول گــَـپَن
هر چه موجِن همه چهمَن و نگاه

یداله شهرجو _ شاعر ، نویسنده و روزنامه نگار
عکاس : کاپیتان گروه ، عبدالمطلب ازلی پُور
.
(س ت)