دهستون گهره !

                 

دهستون گهره از توابع بخش فین شهرستان بندرعباس در استان هرمزگانن و دهستان گهره در 85 کیلومتری شمال بندرعباس واقع بودن .

کار اغلب مردم دهستون گهره کشاورزی و دامدارین . خرما هم محصول اصلی دهستونن که برداشت ابوتن . و اگه بارون ب

بارد گندم و جو و تنباکو و سبزیجات هم کشت اکونن . البته درختون مرکبات به صورت پراکنده وجود ایشه .

روستاهای دهستان گهره به شرح زیر می‌باشند:

روستای مزدان
روستای چَلو
روستای قطب آباد
روستای شورابی
روستای دوین
روستای آبماه
روستای زیارَت از جمله روستاهای توابع دهستان گهره محسوب اوبوتن.

روستاهای دهستو ن گهره : گرو - چامهکو - ذرتو - آبشیرین - خوشهنگام

لهجه این منطقه امیخته از لهجه ونحوه پوشش اون منطقه هم تحت تحقیقن !


منبع : ویکی پدیا
....
با تشکر از احسان رمضانی

کتاب مصور پوشش زنان و مردان

           

اولین کتاب مصور پوشش زنان و مردان هرمزگان وا تلاش خانم فاطمه باستانی گردآوری بودی ، داخه ای کجموعه عکاس ُون عبدالحسین رضوانی،سامی حزنی ،، 108 صفحه تمام رنگی، وا کیمت: 15هزارتومان
خیلی مناسب ن
جاُونی که اتونی ای مجموع تهیه بکنی : شهر کتاب واژه،شهرنمایش.نبش بلوار معلم
کتاب فروشی وحدت شعبه یک،فلکه برق،روبروی معبد هندوها
کتاب فروشی وحدت شعبه دو،بلوار دانشگاه،جنب پیتزامثلث

راه دور دریا

آفتاب جزیره را چون خواهری مهربان در آغوش میکشد ، رنگینش میکند، و گرمای مطبوعش را در تمام رگهایش میدواند

جزیره بر میخیزد از خواب خوش شبانه اش و زندگی حکایت هر روزه اش را از سر میگیرد
سلام چشمهای مهربان ع عطر ملایم نسیم و نوازشش بر گونه ها
ح

رکتی موزون در دستهای جوان مانده ، طبشی هماهنگ که وسعت را از دریا آموخته اند
و دریای همیشه پاک، دریای یار، یاور
دریایی که سکونش را میشکند، سینه اش را میشکافت این جزیره، این ساکت، این خاموش پر حیات، بر پهنه آب و بر سینه ی شن زار، جزیره هر لحظه خویش را می یابد در هجومی از خاطره های کهن سال که خون گشته اند در رگهایش دریای دوست و خاک صبور میعادگاه این جنگ آورانِ ساکت
در صبحی چونین خاموش، در جنگلی نه انبوه، یر برکشیده از سینه ی آب، چه حکایتها دارد دل دریایی این جزیره ای
توری که هر دم در حلقه های ظریفش خواب خوش اعماق را می بیند. به ژرفها رفتن، پیکار کردن، دریده شدن، شکار کردن و به فرازباز آمد؛ در حرکت هماهنگ بازوان جزیره ای و پذیرفتن این سرنوشت که برای تور زندگی همان است که برای جزیره ای، غوطه خوردن در دل آب و گره خوردن در دستان هنوز جوان مانده.
برین دریای گسترده که در هر سویش نشانه ای از وقار و پیروزمندیشان بر آب آرامیده است در بازی شیرین آفتاب با موج، در کنار این سوختن و تن به تابش عظیم خورشید دادن استراحتیست و نشستنیست تا به یاد آورند آنچه بوده اند و هستند.
فردا ... فرداها .. این نیامده های مرموز... آیا نبض زندگی تندتر خواهد زد؟ آیا فردا خورشید این چونین درخشان خواهد بود؟ و آیا دریا فرشی زمردین خواهد ماند بر زیر گامهایشان؟؟ نگاهی که مینگرد ... چشمی که در زیر آفتاب به فردای طب زده اش مینگرد.
*********برگرفته از گفتار متن مستند راه دور دریا * با کارگردانی جناب آقای حسن بنی هاشمی********

وجود تو

وجود تو به وجود مه بندن
ای ناز نگات چه دل پسندن
دائم سکوتت وا مه نگفتن

ای عشق تو هم به هیله بندن
...

تردیدی که مه از چشوت اخندم

انگار که به تو از یاد ابردم

ولله بخدا خیال محضن

که مه به تو از خودم ارندم

                                         شوری که مه از چشوت ندیدم

                                           انگار به مرادم ارسیدم

                                               شعر : رضا عباسپور

                                              عکس : محمد دریازاده

اُوباد سیاکُش

 یکی اَز منطکه ُون بکر شهرستان خمیر اُوباد(هُو باد) گَپ و جُونِ بالاشهر نیمه کار ن ، که خیلی ُون اَ وجود ای اُوباد داخه هرمزگان خبر شُو نین ای اُوباد خواص درمانی زیادی شستن ، علتی که اُوباد بَ سیا کُش بین اهالی ابادی مشهورن این که زمون کدیم یتا اَ سیا ُون غایه جُن شُوشتن داخه ای اُوباد مردن و بی همی شَگَن اُوباد سیا کُش ... با تشکر از ایوب منصوری

بهار مه

   

ای بهار مه تو ای یار مه

ای بهشت مه ای سرشت مه

انینم به پای تو ..... اینینم به پای تو

ای وجود مه تار پود مه

دل داغ مه گل باغ مه

انینم به پای تو ..... انینم به پای تو

تو که عمرمی تو که جونمی
تو نوای دل توی شعرمی

انینم به پای تو ..... انینم به پای تو

ازم دور بشی تو مغرور بشی
جم و جور ابم مه صبور ابم

انینم به پای تو ..... انینم به پای تو

شعر : رضا عباسپور
عکاس : ناشناس

هرمزگان

   

هرمزگان یعنی : ترانه ُون ابراهیم مُنصفی و شعرون حسن کرمی ، هرمزگان یعنی :خُور ازینی سیریک و خُور خلاصی جاشک ، اُوباد خُورگو و غار نمکی کشم و ابشار تزرج .هرمزگان یعنی :مراسم عضوای لافت و نوروز صیاد سلخ و اَلَم پیغمبر مینُو و مولود خونی هرسال

ه ی اهل سنت کنچی بستک .
هرمزگان یعنی : همی صدای فاطمه رضائی و صالح سنگبر و ناصر عبداللهی و ترانه ُون نصرک .هرمزگان یعنی :همی باغستُون دهبارز و برنطین و رُوخونه و جهله ُون مینُو و پیارم فارغان و نارنگی سیاهُو و برکَه زنون سیریک و جیمه جُون کَندوره داخه خمیر و حجله ُون کُنگ
هرمزگان یعنی :همی پُهل لاتیدان و غار سادرمن جاشک و خُونه فکری و مَجد بن عباس لنگه و بت گُورُون و دبستان جاوید و کارخونه خُنجی ، کلات و کلهه فین و مُغویه و کلات شاداب بیابُن
هرمزگان یعنی :همی سید گُودَه و کتابخونه شرفا شرفائی جناح و عرب زبونن شیبکوه و گوجه گاوبندی و لُمبُور جغین و برف ون قله هماگ
هرمزگان یعنی :همی سدید السلطنه بندرعباسی و حاجی مشیر و حاج احمد گله داری و حَمومی و سید عبدالرحیم خطیب بندری و شیخین و صهرین ی و ایت الله رئوفی .هرمزگان یعنی : یعنی همی رَهتن بی دیریا تو چارشمبه اخر صفر و مراسم ارگیز گردونی نیمه شعبان و چهاردهمی و تعزیه کریان و نوحه ُون قضائی مینُوی
هرمزگان یعنی : همی مائی هَواری و مائی سُوری و گندُم شمبری و تخمه کشمی و تمباک گزیر لنگه . هَوُور رمچاه و سَمبوک و جالبوت و جهازون بادی ،هرمزگان یعنی :همی تیم شهرداری و الومینیوم و همی ترانه ُون وختی که تُم دی و بارون بارَکُو
.................
(هرمزگان یعنی : همی تَکی ُون بشکرد و لیوای لارک و گِلِک و کلات پرتکالی ون هرمُوز )

محمدذاکری گَپ و گُفتی وا روزنومه ندای هرمزگان

عکس : عکاسان هرمزگان
عکاس :مهدی ناظری

فاتک (5)

  

 مم فاتک مشغول بافتن تلی هسته که صدای تِرتِر موتور گازی رحمون ب گوشش ایخورد. رحمون بلند بلند دو سه مرتبه ایگو: سلام خاله، خاله در لحر ببندی دُز زیاد بودن. مم فاتک جواب ایداد: ما چه موهه که دُز ببرت؟ رحمون نشت رو حصیر و یک مشت نخود تخمه کشمی از کیسه خو درایوارد و شروع ایکرد بخوردن. یک مشت هم ایرخت جلو مم فاتک. مم فاتک ایگو دسِت درد نکن خوت بخو مه خو دندن تخمه خوردن امنین. رحمون ایپرسی: پ رسول کجان؟
        - پشت خونه وا گر رفیکون خو فوتبال گازی نکردن. رحمون ایگو: حالا پ دگه تمبون خو سهار اکنت، محمودک خیری، چوک دادا ما هم همی طورن اویس اویس اریت داخه خاکون و اتاتن خونه جیمه خو عوض اکنت. دادا ما بخ بخت خسته بودن از لباس شوشتن، تاید چه که گرون بودن، بَهک، محمودک خو ای چیزون سری نابوتن، اویس اویس اریت سریخچال هو سرد اخورتن، یه دفه ب رفیکون خو ایوارده سریخچال بی بی ما وا کلم کلیون نرو همه شو ایداد. رحمون بلن بلن خنده ای ایکرد و ایپرسی: پ فلاسک چایی کجان خاله؟ مم فاتک جواب ایداد: تو مطبخ، بی زحمت بی خو چایی برز که مه کمرم دردن. رحمون ره از داخه مطبخ فلاسک چایی ایوارد و ایگو: خاله دفه دگه چای شمشیری درست مکنی، پفتلی خیلی گپن تو لوله فلاسک گیر اکنت، موکع خوردن پفتلی اتاتن تو لووت نابوتن بخوری. مم فاتک بی خیال رحمون کار خودی شکرده. از موکعی که با بپ فاتک هیش ایکرده تلی و شک شبافته، و بعد ته که بپ فاتک یک تا چرخ سینگر براش ایخری شروع ایکرد ب دوختن تمبون زکزک و کمک خرج خونه هسته. از وختی هم که بپ فاتک چهمی تار بو و نی تونست کار بکنت، مم فاتک وا پولی که درشوارده امورات خونه شگردوند. هیچوقت هم گله ای ناکرده چون بپ فاتک پولی اینهه ولی خیلی مهربونه.
        رحمون مث ایکه یه دفه یادی بیات سوال ایکه: پ خالو کمبر کیان؟ مم فاتک جواب ایداد: چهمی دردن داخه سرا خافتن. رحمون ول کن نهه و دومرتبه ایپرسی: چهمی ب چه دردن؟ و بدون ایکه منتظر جواب مم فاتک بشت ایگو: ای ببری زیارت سید مظفر خب ابوت، چوک عساک رفته واگر پُس مح مراد و چن تا همی لاتون دگه یه چیزی شوکرده تو سیگار شوداده ایکشیده هونده خونه تا نزیکی صب بلن بلن خنده شکرده، بپ و مُمی همو شو ب ای شوبرده سید مظفر شوبسته وا زیارت، صب حالی خب بوده خودی برگشته خونه.
        رحمون همی طو که گپ شزده چهمی کفت به بپ فاتک که از سرو صدای رحمون بیدار بوده.
        - سلام خالو کمبر. بپ فاتک جواب سلامش ایداد و نشت رو حصیر و ایپرسی: چه خبر رحمون؟ رحمون مث ایکه منتظره یکی بگیت چه خبر وا خوشحالی ایگو: اَمرو نهستری تو بانک دعوا بو، یک تا همی زنون کلکلاشکی وا دستگاه منگنه ایزه تو سر کارمند بانک، مردم همه جمع بودن، خیلی خُشه، یک ساعت خنده موکه، زنکه جلو همه یک فحشونی شداده ب کارمند بانک. بپ فاتک ایگو: دعوا خب نین. رحمون با خوشحالی ایگو: خالو کمبر یادت نین یَک دفه همو یارو ب فاتک متلک ایگفته ب چوکون محله جمع موکه ب یارو موزد؟ بپ فاتک جواب ایداد: نه یادم نین. رحمون از بپ فاتک ایپرسی خالو کمبر چایی برات برزوم؟
 - برز کربون کدت. رحمون ب بپ فاتک و ب خودش چایی ایرخت و ایگو: شیرینی اَخوریم هوس تلخی اکنیم. و یهویی ایگو: خاله امرو کلیون بی ما نتداد؟ مم فاتک که شخاسته زودتر از دستی خلاص بشت و بریت نون بگنت، ایگو: بخشیدن از تون که ذغال مو تموم بودن. رحمون جوابش ایداد: دفه دگه خوم ذغال اتارم. مم فاتک ایگو: بی خو تمباک بیار، ای تمباکون ما تندن مث دفه کبل کلغ ازنی. رحمون احساس ایکه که نه، ای دفه مم فاتک خیلی تحویل ای ناگفتن. و حدس ایزه که بایه خبری بشت بهمی خاطر ایپرسی: پَ فاتک کجان؟ مم فاتک جواب ایداد: رفتن پهلو رفیکون خو. رحمون ایگو: خب نین دخت تا ای موکع شو بریت لرد، مردوم حرف دراتارن. مم فاتک با شوخی ایگفت: اگه همی تو حرف درنتاری کسی پشت سر فاتک گپ نازنت. رحمون: جوابش ایداد: ای داخ مه مگه گنوغم که پشت سر نومزاد خو گپ بزنوم؟ و مم فاتک از ترس نی گفت که فاتک هفته کبل با یکی دگه نومزادی ایکردن... ادامه ایهه
نویسنده : اسمال
عکس : محمد دریازاده

مینو

عکسی از مینو غایه ای که هوا ابری ن